و به اندازه شبهایش سیاه

کسی پروازم را به خاطر نخواهد سپرد که من همیشه محکوم به سکوتم

حالم بد شده از این همه نا امیدی و امیدواری های بی خود

از دستی که به دعا بر می دارم و خدا مرا داخل آدم حساب نمی کند که جوابم را بدهد

از روزگاری که با من پدر گشتگی دارد و آدمهایی که وعده شادی می دهند و خود غمگینم می کنند

از اینکه می بینم همسرم می خندد و در اعماق وجودش می گرید

از اینکه بی خیالی شده تنها کار این روزهایم

از خودم بدم می آید واز این روزهای تعطیل

تعطیلی زندگی

روزگار نفس کشیدن کساد است

خوشبختی جیره بندی می شود

و این روزها بالاخره عشق را در حریق گریه های شبانه می سوزاند

آری روزگار هم در این روزهای سوزان می سوزد

خدایا دلم به اندازه تمام مخلوقاتت گرفته

من و تمام کسانی که چشم به رحمتت داریم ترا صدا می زنیم

ما را ببین و از دلهامان خاشاک غصه را برچین

در انتها دوست دارم تمام عزیزان برای یکی از دوستهایم که دختری ۲۵ ساله و مهندس کامپیوتر هست و دچار بیماری سرطان خون شده و این روزها در حال شیمی درمانی هست دعا کنید و برای مادری که در عرض این چند ماه سی سال پیر شده و پدری که دیگر نمی خندد دعا کنید.