از سکوتی که می پیچد

                       وصدایی که شنیده نمی شود

                                                     می ترسم

از صدای قهقه ای که نیست می ترسم

از تنهایی وسکوت

                                 و از بی کسی می ترسم

                          از مرگ در تنهایی

                                      بدون هیچ کس

                                           از مرگ تدریجی ام می ترسم

   به اندازه ی دنیا از دنیا می ترسم

                 و آنگاه که تو به تنهایی

                                   ولی همه ی تو

                                                  باشد

                                                   نمی ترسم

                                                  می خندم ومی رقصم