ای بی دلِ بی سرزمین

                              ای تو سزاوار شکست

بعد از تومینـــای دلم

                              بر عشق رنگ حجله بست

در شهر تنهایی من

جنس نگاهت ساده نیست

عبورت از روحی اسیر 

کار دلِ دلداده نیست

کوبیده بر قلبی کبود

بر باد رفت یک حس ناب

هر چه که می بود و نبود

این بی قراری های محض

برد از سرم آرامشی

برجا گذاشت بر لحن عشق

معنا و رنگ خواهشی

 آرامشی در دست باد

طوفانی از رنگ سکوت

من می روم با یاد تو

با یاد ناله ی فلوت